Bastiaan

Bastiaan werkt in een snackbar en werd slachtoffer van een gewapende overval. Na het incident, bleef hij angstig. Door de dader te ontmoeten, nam zijn angst af en won hij het vertrouwen in mensen terug.

“Ik stond juist achter in de keuken van de snackbar wat te eten, toen ik de deurbel hoorde gaan. Normaal kijk ik altijd in de spiegel, om te zien wie er binnen komt, maar omdat ik stond te eten vergat ik dat. Toen ik de zaak in liep, stonden daar twee mannen met sjaals voor hun gezicht. Geen idee wie het waren.

Eén van de mannen richtte een pistool op me. Ik was echt vreselijk bang. Het was een nachtmerrie. Ik dacht echt dat ze me dood zouden schieten. Ik heb gelijk de kassa open gedaan en gezegd dat ze alles mee mochten nemen.

Na een paar dagen ben ik wel weer gaan werken, maar ik was eigenlijk veel te bang om weer in de snackbar te staan. In een snackbar sta je natuurlijk vaak met je rug naar de zaak toe en ik stond dan echt doodsangsten uit. Na de overval vertrouwde ik niemand meer en moest ik de klanten kunnen zien. Ik had een groot mes bij de kassa liggen, voor het geval er nog eens overvaller binnen zou komen. Als ik klaar was met werken, moesten mijn ouders me komen halen, want ik durfde niet meer alleen naar huis. Door de overval lag mijn leven totaal overhoop.

Door de dader te ontmoeten, kreeg hij eindelijk een gezicht. Daardoor is nu niet meer iedere klant een potentiële overvaller. En ik heb antwoord gekregen op de vraag waarom ze juist de snackbar hebben overvallen waar ik werk. Dat bleek puur toeval te zijn. Ik heb Jasper kunnen laten zien hoe mijn leven door de overval is veranderd.

Omdat ik nog steeds wel bang was om in de snackbar te werken, heb ik aan Jasper gevraagd of hij een keer samen met mij naar de snackbar wilde gaan. Ik kan nu met minder angst en weer met plezier naar mijn werk gaan.”

Dit is een waargebeurd verhaal. Voor de foto is gebruik gemaakt van een model.

Jasper

Jasper is veroordeeld voor de gewapende overval. Hij overviel samen met een vriend de snackbar waar Bastiaan aan het werk was. In een slachtoffer-dadergesprek toonde hij zijn spijt.

"Ik had nooit gedacht dat ik zoiets zou doen. Dat klinkt misschien makkelijk, maar echt. Dat wilde ik heel graag vertellen aan het slachtoffer.

Ik heb nooit geldgebrek gehad. Op een dag stelde een vriend voor om geld te gaan verdienen door een snackbar te overvallen. Hij had al mutsen, een sjaal en een neppistool bij zich. We spraken af dat mijn vriend het pistool zou nemen om de persoon die binnen aan het werk was te bedreigen en dat ik het geld uit de lade zou halen. Zo hebben we het ook gedaan. Ik vond het vreselijk spannend, mijn hart heeft nog nooit zo hard geklopt volgens mij als toen, maar eigenlijk was het best makkelijk.

Ik vind het vreselijk wat ik heb gedaan en ik wilde heel graag mijn excuses maken aan de jongen die aan het werk was toen we de snackbar overvielen. Ik heb tegen Bastiaan kunnen zeggen hoeveel het me speet en heb hem ook een brief gegeven, waarin ik dat had geschreven. Die kon hij thuis nog eens lezen.

Het gesprek met het slachtoffer heeft meegeholpen om mijzelf beter te leren kennen. Ik vraag me continu af waarom ik dit in vredesnaam heb gedaan. Mijn zaak moet nog voorkomen, maar welke straf ik ook krijg: ik vind dat ik het verdiend heb. Samen met de reclassering werk ik eraan om ‘nee’ te leren zeggen. En de schade die Bastiaan geleden heeft wil ik vergoeden."

Dit is een waargebeurd verhaal. Voor de foto is gebruik gemaakt van een model.

  • Bastiaan

    Na de overval vertrouwde ik niemand meer.

    Jasper

    Ik vind het vreselijk wat ik heb gedaan en wilde graag mijn excuses maken.

  • Piet

    Die voetstappen bleven terugkomen in mijn dromen.

    Mike

    Ik wilde zien en ervaren wat ik had gedaan, dat had ik verdiend.

  • Sandra

    Ik heb verteld hoe het voor mij was. Ik zag dat mijn woorden hem raakten.

    John

    Ik was bang dat ik haar leven had vernield.